انتظار

به انتظار نبودی،ز انتظار چه دانی؟

          تو بی قراری دل های بی قرار،چه دانی؟

               نه عاشقی که بسوزی،نه بی دلی که بسازی

                    تو مست باده ی نازی،از این دو کار چه دانی؟

                         هنوز غنچه ی نشکفته ای به باغ وجودی

                                تو روزگار گلی را که گشته خوار چه دانی؟

                                      تو چون شکوفه خندان و من چو ابر بهاران

                                            تو از گریستن ابر نو بهار چه دانی؟

                                                   چو روزگار به کام تو لحظه لحظه گذشت

                                                         ز نامرادی عشاق روزگار چه دانی؟

  درون سینه نهانت کنم ز دیده ی مردم

         تو قدر این صدف از در شاهوار چه دانی؟

                تو سر بلند غروری و من خمیده قد از غم

                        ز بید این چمن ای سرو با وقار چه دانی؟

                                 تو خود عنان کش عقلی و دل به کس نسپاری

                                         ز من که نیست ز خود هیچم اختیار، چه دانی؟

/ 1 نظر / 16 بازدید
افروز

midoonam azizam!midoonam...